Satmap en Rijksdriehoekscoördinaten

Satmap Active 10Sinds enige tijd ben ik de gelukkige eigenaar van een een Satmap Active 10, een GPS die gebruik maakt van gedetailleerde topografische kaarten. Het apparaat werkt echt geweldig en vooral de kaarten vind ik erg fijn, maar toch is het niet de perfecte GPS. Er mist namelijk ondersteuning voor Rijksdriehoekscoördinaten, het gangbare nederlandse coördinatenstelsel dat ook op alle nederlandse stafkaarten en dus ook veel voor Scouting gebruikt wordt. Hierover heb ik een mail naar Satmap gestuurd:

From: Peter Gnodde
Sent: 29 November 2011 14:26
To: Satmap
Subject: support of the RD-coordinatesystem

Dear sir, madam,

I am very enthusiastic about the active 10, especially the way it uses topographic maps it makes judging a nice route a lot easier.It does have one drawback however, in the Netherlands we have our own coordinatesystem, the so called Rijksdriehoekscoordinaten (or RD-coordinates), which is not supported by the active 10. We use this system heavily during scoutingevents and if the active 10 supported it, it would really make my life a lot easier when planning hikes (and referencing the coordinates to paper maps) for the kids.

Are you planning to support this coordinatesystem and if so, do you know when the firmware with this support will be released?

Thanks in advance for your answer!

Yours sincerely,

Peter Gnodde

The response I got was not only very fast, but exactly what I wanted to hear!

From: Satmap
Sent: 29 November 2011 15:51
To: Peter Gnodde
Subject: support of the RD-coordinatesystem

Dear Peter,

Thank you for your email, we didn’t know about this specific type of coordinatesystem called Rijksdriehoekscoordinaten, so thank you for pointing this out to us, so we have passed this onto our software development team, who should be able to add this to the next firmware update.

The next update for the unit will be early next year, so we will make sure to add it for that update.

Kind Regards
Mapping Team

Allicht ben ik wat voorbarig met mijn enthousiasme en zullen er nog een aantal Satmap-ontwikkelaars zich de haren uit gaan trekken vanwege de zeer ingewikkelde (mijn impressie, als totale leek op geografisch en topologisch gebied) transformatie. Voorlopig ga ik ervan uit dat ik begin 2012 een Satmap Active 10 met Rijksdriehoekscoördinaten heb!

Fix for “ipv6: Neighbour table overflow.” messages in syslog

Read http://cosu.ro/blog/2011/09/26/ipv6-neighbour-table-overflow/.

For Debian, I advice to place the sysctl parameters in /etc/sysctl.d/ipv6-neighbour-table-thresholds.conf and then execute:

sysctl -p /etc/sysctl.d/ipv6-neighbour-table-thresholds.conf

Foto’s van Zomerkamp 2010

Mijn ongesorteerde foto’s: http://gallery.gnodde.org/Scouting/Zomerkamp 2010/

De foto’s van Toke (misschien moet je haar vriendje zijn om ze te kunnen zien :)): http://tokio23.hyves.nl/album/52798334/zomerkamp_scouting_naar_engeland_2010/LLiSqlai/?ga_campaign=photoAlbumEntry_PhotoItemPage_Profile

Hopelijk komen binnenkort ook de foto’s van Onno.

Spelregels van het vuurtorenspel

Afgelopen zaterdag kreeg ik een reactie van Juul. Hartstikke leuk dat ook mensen die ik niet ken mijn site bekijken, maar zij vroeg zich ook af wat de spelregels van het vuurtorenspel ook alweer waren.

Zoek een mooie locatie. Een heuvel met wat bomen, ook in de aanloop, is perfect, maar het kan ook in een vlak stukje bos, als er maar plekken zijn waar geschuild kan worden, hoe verder de schuilplekken van de vuurtoren, hoe moeilijker het spel wordt. Uiteraard is het spel bedoeld om in het duister gespeeld te worden.

Kies iemand uit die vuurtoren wordt en plaats hem met een zaklamp op de heuvel. Je kan er een leiding bij laten om te controleren of het spel eerlijk verloopt. Een andere leiding staat op enige afstand van de heuvel met de rest van de groep, deze geeft een signaal wanneer de kinderen mogen beginnen.

De bedoeling van het spel is dat de vuurtoren getikt wordt, als dat gebeurt is de tikker de volgende vuurtoren en de rest gaat weer terug naar het beginpunt. De vuurtoren gebruikt de zaklamp om zijn belagers te vinden, hij mag echter niet van zijn plaats afwijken en alleen ronddraaien. Als de vuurtoren iemand ziet moet hij de naam van die persoon roepen, die persoon is dan af en moet weer terug naar het beginpunt.

Dit is de basis van het vuurtorenspel, je kan varieren met de sterkte en kleur van de zaklamp, regels invoeren dat gezichten wel of niet bedekt mogen worden, et cetera.

Houwtje-Touwtje

Ieder seizoen proberen we wat leuks te pionieren met de meiden, vorig jaar hebben we een keer blijdes gebouwd en later ook een familieschommel. Afgelopen zaterdag wouden we graag een zweefmolen bouwen, helaas bleken we daar een kogellager voor de moeten hebben. Het kader kwam eerder langs en zij wouden wel graag een toren pionieren. Nou was het al lang geleden dat we een goede, rechte, stevige toren hadden gebouwd en nu hadden we ook nog eens 6-meter palen! De dames waren zo enthousiast bezig dat ze graag de toren helemaal wouden afbouwen en velen kozen ervoor om langer te blijven, geweldig dames!

En de rest van de kampjes

Een poos terug had ik het over de vele kampjes, ondertussen zijn ook NPK, vakantie en Zomerkamp de revue gepasseerd. Laat ik met een zeer korte samenvatting van NPK beginnen.

Zoals ieder jaar met pinksteren was het Noordelijk Pinksterkamp weer op de Marnewaard. Dit jaar hadden we een geweldige nieuwe fourage-/keuken-/EHBO-tent, die we Elliot, naar het zoontje van onze medeleiding Frank, genoemd hebben. Het was alle vijf dagen geweldig mooi weer, wat de sfeer enorm ten goede kwam. Onze dames hebben het erg goed gedaan, de tenten stonden netjes en de keukens waren best netjes. Resultaat: ons subkamp heeft gewonnen en als groep zijn we uiteindelijk 18e geworden, lang niet slecht! Ik had mijn camera aan de meiden gegeven, de foto’s zijn te bewonderen in mijn gallerij.

Kort na NPK was het zomervakantie. Zomerkamp zou de laatste week van de basisschoolvakantie zijn, dus het leek me een goed plan de week daarvoor zelf vakantie te nemen. Ik ging wandelen van Apeldoorn naar Ommen, over het Maarten van Rossumpad. ‘s Maandags vertrok ik, ik kon meerijden met vrienden die naar de Apenheul gingen, wat bijna op de route lag, geweldig!

De eerste dag liep ik iets van 18 kilometer, veel over asfalt, deels door bos en deels over echte bospaadjes. Opzich best een aardig stuk, langs paleis Het Loo. Overnachten deed ik op een grote camping, met veel kinderen. Mijn kleine eenpersoonstentje stak vreemd af tegen al die grote caravans met grote koepeltenten voor de kids. De bediening in het cafe was gelukkig erg gezellig en na een paar biertjes ging ik al vroeg op bed.

De volgende ochtend ging het route veel meer over zandpaden, over mooie heide en door bos. Onderweg kwam ik veel mensen tegen, sommigen keken vreemd naar mijn, toch niet zo heel grote, rugtas, maar de aanspraak was altijd gezellig. Na een kilometer of 20 ging ik opzoek naar de staatsbosbeheercamping die daar toch echt moest zitten, al met al ben ik vijf kilometer omgelopen, ja, echt fout gelopen, voor ik hem vond. Gelukkig was het een geweldige camping, met gezellige gasten en een heuze kampvuurkuil! Dat resulteerde natuurlijk in een erg leuke avond. Ergens gedurende de dag was ik helaas wel mijn camera verloren.

Ook op woensdag was het weer geweldig. Vandaag zou ik de IJsel over gaan, met het pondje bij Hattem. Dit maal had ik geen zin om weer een broodje omelet te maken van de eierpoeder die ik mee had, dus ging ik eerst het dorp nog even in om een lekker broodje kroket te halen. Op het terras had ik al het gevoel dat ik een dikke blaar aan het ontwikkelen was, maar dat negeerde ik. Het pondje is een geweldig alternatief voor de brug over de IJsel, voetgangers en vooral fietsers worden in kleine groepjes overgezet. Het stuk na de overzet was erg zwaar, niet omdat het moeilijk terrein was, maar omdat het vooral veel asfalt was en de blaar onder de bal van m’n voet zich echt begon te manifesteren.

Toen ik bij Windesheim was aangekomen was ik het zat, de dichtstbijzijnde camping was nog zeker tien kilometer lopen, het was al vijf uur en mijn voeten hadden geen zin meer. Onder het mom ‘het is toch vakantie’ ben ik toen naar de dichtsbijzijnde bushalte gereden en naar huis gegaan, op station Zwolle nog patat met vis gegeten en toen met de trein noar Grunn. Thuis gekomen bleek het inderdaad een flinke bloedblaar te zijn, gelukkig had ik nu een paar dagen om te herstellen voor zomerkamp begon. Volgend jaar ga ik zeker weer een wandelvakantie doen, maar dan wel met andere schoenen en of het weer Nederland gaat worden weet ik ook nog niet.

Over Zomerkamp zal ik dan ook maar kort en bondig zijn. Het was een erg gezellig en relaxt kamp op de Ada’s Hoeve in Ommen. Het opbouwen ging soepel, we hebben vlotten gebouwd, gezwommen, gehiked (de hike was misschien wat te makkelijk), onder een zeiltje of de sterrenhemel geslapen en over het algemeen heel veel plezier gehad. Helaas heb ik er geen foto’s van, aangezien ik mijn camera kwijt was.

Kampjes, kampjes en… kampjes

Look-Wide op het Regiokaderkamp 2009De lente begon goed, de eerste drie weekenden van april waren  voor kampjes. Het begon met het Regiokaderkamp (3 t/m 5 april). Deze zou eigenlijk bij De Havik gehouden worden, maar door een dubbele boeking moest een nieuwe locatie gezocht worden. Bij ons was er nog genoeg ruimte, dus werd het kamp bij Look-Wide gehouden. Vrijdagavond kwamen al een paar mensen om alles “voor te bereiden”, het was erg gezellig bij het kampvuur :). Zaterdagochtend kwamen de kinderen, alleen de PLs en APLs, maar wel van veel andere groepen uit de regio. Zondag gingen ze weer naar huis en daar tussen was het een erg geslaagd kamp! Cor heeft foto’s gemaakt.

Wateroversteek op Juniorzwerfhike 2009Het weekend daarna was Pasen en dus tijd voor de Hikes, interesse- en trapperskampen, beter bekend als HIT (10 t/m 13 april). De Havik organiseert daar de Juniorzwerfhike en aangezien ik ook Havik ben was ook ik daar. De Juniorzwerfhike is een hike voor kinderen die nog niet eerder of vaak gehiked hebben, ze leren daar het kompas te gebruiken, kaart te lezen, coördinaten te gebruiken, tent opzetten en koken op een gasbrandertje. Onderweg komen ze allerlei leuke posten tegen, waar ze onder andere water moeten oversteken of knakworsten koken. ‘s Avonds zetten de kinderen hun tentje op en maken ze hun eigen eten klaar en doen we nog een spel. Het weer dit jaar was echt geweldig en de kinderen ook, dus ook weer een erg geslaagd kamp.

Stoken op Kleintje NPK 2009Het laatste kampje in april was Kleintje NPK (18 en 19 april). Het oefenkampje voor het Noordelijk Pinksterkamp, dat eind mei is. Ook nu hadden we weer geweldig weer. De kinderen oefenen met het opzetten van de tenten, het bouwen van de keuken en de vuurtafel, afgewisseld met een spel. De tenten stonden snel en strak, ook de kampeervaardigheidsmensen van NPK, die zondagochtend even kwamen kijken en tips geven, waren er goed over te spreken. Mijn complimenten dus! De keukens en vuurtafels konden beter, maar waren ook niet slecht. Zaterdagavond hadden we nog een last-minuteverrassing, Laura kon niet naar het kampje omdat ze de ster in een musical was. Dit konden we natuurlijk niet voorbij laten gaan en dus hebben we de dames meegenomen naar het buurthuis waar de voorstelling was en genoten van een erg leuke show! Al met al weer een erg gezellig kamp.

Voor april waren dit de kampjes, maar ook in mei staan er drie op de planning. 14 mei vertrek ik naar Walchsee voor een seminar van de Kurokumo Bushido Academie, samen met onze duitse vrienden. Het weekend daarna krijgen Onno en ik kamptraining, want officieel kunnen we dat nog niet volgens Scouting Nederland :) en daarna is het Noordelijk Pinksterkamp. Ik kijk nu al uit naar deze serie kampen!

Spontaan pionieren met padvindsters

Toke aan 't pionierenAls blijkt dat het geplande hoofdthema van de opkomst minder lang duurt dan verwacht, wat doe je dan? Juist! Pionieren! Het grote pionierboek erbij, het kader uitleggen hoe ze het beste een familieschommel kunnen bouwen en hopen op een veilige constructie :-).

Het resultaat was er eentje om over naar huis te schrijven, binnen anderhalf uur hingen we de schommel in de constructie, er hoefde slechts een sjorring over na controle van ons, de rest was allemaal stevig genoeg! Nogmaals mijn complimenten voor dit goede werk!

Hier ook de foto’s.

Eurosonic/Noorderslag

Op dit moment zit ik op de basis-EHBO-post van Noorderslag, leuk wat voor klusjes je kan krijgen als je je diploma hebt gehaald :).

Gister was ik deel van een loopteam op Eurosonic en daar werden Gerard en ik waarrempel geinterviewd door een meisje van 3voor12, lees het stukje hier (mirror)!

Postfix Relay Recipient Maps

A friend of mine, whose server acts as secondary mailserver for my domains, suggested I read http://macnugget.org/projects/postfixrelaymaps/ and proposed to implement it to reduce spam by refusing mail for non-existing users. For the specific ideas I recommend you read the article.

The solution offered did not match my situation, so I had to modify it a bit. The first problem was that the original script parses only /etc/passwd and the aliasfiles of Postfix itself. I also have virtual aliases and multiple domains, so I modified it to parse those too, you can download it here (parse_relays.pl.gz). At that moment I was thinking about how to automate it further.

The original script uses scp to transfer a generated file and the database generated from that to the secondary mailserver. It checked if there were any changes before doing that though, this meant that if I were to automate that, it would be with a crontab and thus polling. Luckily there are more efficient methods in Linux: inotify.

Inotify is a kernel-subsystem which can watch files for events, like opening, writing and closing and it does this without polling! I installed inotify-tools and use the inotifywait tool to watch a couple of files, if they are altered the shellscript continues running and will parse the files and send the result to the secondary mailserver, where a new database will be generated.

#!/bin/sh
 
FILES="/etc/passwd /etc/aliases.db /etc/postfix/aliases.db \
        /etc/postfix/virtual.db /etc/postfix/domains"
 
case "$1" in
    start)
        echo "Starting Postfix Relay updater."
        /root/bin/update_relays.sh &
        exit
        ;;
    stop)
        exit
        ;;
esac
 
while true; do
    # Wait for filemodifications
    inotifywait -qqe MODIFY ${FILES}
 
    # Sleep half a second to prevent bashing
    sleep 0.5
 
    # Send the file to the secondary mailserver
    /root/bin/parse_relays.pl |
        ssh -qTi ~/.ssh/postfix_relay user@mail2.example.org
done

To automate the transfer to the secondary mailserver, I generated a ssh-key on the primary (ssh-keyget -t dsa -f /path/to/key). The public-key part of this key should be transfered to the secondary mailserver and placed in ~/.ssh/authorized_keys, prepended by something like from="1.2.3.4",command="/home/user/bin/receive_relays.sh",no-port-forwarding,no-X11-forwarding,no-agent-forwarding,no-pty.

receive_relays.sh is executed at the moment an ssh-connection comes in which authenticates itself with the generated key. It places everything from stdin in ~/.relay/relay_example_org and runs postmap on it.

#!/bin/sh
 
RELAY_FILE="/home/user/.relay/relay_example_org"
 
# Update the file
cat >${RELAY_FILE}
 
# Create the Postfix database
/usr/sbin/postmap ${RELAY_FILE}

If Postfix is configured correctly (see the part about relay_recipient_maps in above article) all should be well and completely automated!

Next Page →