Zomerkamp 2008
Dit jaar zijn we met de padvindsters van Look-Wide naar labelterrein Bieslandse Bos gegaan. Dit is een terrein dat tussen Nootdorp en Pijnacker ligt, zo’n tien kilometer van Delft. Op naar het zuiden des lands dus!
Frank kon helaas niet mee, omdat zijn vriendin toen nog hoogzwanger was, ze is inmiddels bevallen van een geweldig klein kereltje genaamd Elliot! Daarom moesten Onno en ik er wat leiding bijvragen. Mijke zei vrijwel meteen ‘Ja!’, want ze miste Scouting best wel. Helaas kon niemand anders van de stam de hele week. Gelukkig wouden Sjoerd en Carolijn van De Havik wel mee! Op donderdag zou Mijke afgelost worden door Robert, onze sherpabegeleider. Natuurlijk zijn er nog wel stammers wezen helpen, Margreke was er van maandag tot en met donderdag en Ellen en Sarah kwamen postzitten bij de hike op dinsdag en woensdag.
De dames hadden allemaal een brief gehad waarin de luxueuze vakantie werd aangekondigd, met z’n allen naar een prachtig tropisch eiland. De Nederlandse Spoorwegen hadden speciaal voor ons een vliegtuig naar station Groningen laten komen, een vliegtuig dat zou opstijgen van de rails. Het was allemaal te mooi om waar te zijn: Het NS-vliegtuig stortte neer en de padvindsters en reisleiding waren gestrand op een onbewoond eiland! Maar was het eiland wel onbewoond?
Nadat ze van hun crashsite in Nootdorp naar het terrein gelopen waren, moest natuurlijk het kamp opgebouwd worden, de kinderen zetten hun tent op en de leiding ook. De leiding kookte rijst met een lekkere kerriesaus. Na het corvee verkenden we het kamp en eindigden we de dag rond het vuur.
Zondag moesten de keukens gebouwd worden, want de rest van de week zouden ze zelf koken. We wouden ook een nieuw type tafelvuur proberen en dat ging helemaal goed! De keukens zelf stonden niet zo stevig, maar het is dan ook geen NPK 
. Wij bouwden de zitplaats en ruimden de boogtent op.
Terwijl de kinderen bezig waren met hun keukens en vuurtafels, vonden wij het tijd om eens een projectje uit het grote pionierboek te gaan bouwen. Het enige echt leuke wat er in stond was een blijde (een soort katapult), welke redelijk goed gelukt is, al hebben we wel wat verbeterpuntjes bedacht . Zo was de leiding dus ook redelijk zoet en konden de dames rustig doorbouwen.
Om een uur of vijf konden de dames beginnen met stoken en daaruit bleek dat het nieuwe ontwerp van de vuurtafels prima werkt! De dag werd ’s avonds weer rond het vuur afgesloten, dit keer met marshmallows erbij.
De volgende dag was de reisleiding in paniek! We wisten niet meer wat we moesten doen en de padvindsters moesten zelf maar wat bedenken. Het kader kreeg de leiding en ik moet zeggen dat ze het prima deden. We kregen netjes ontbijt en gedurende de ochtend bedachten ze dat we het grote ruilspel gingen doen in Pijnacker. Sjoerd en ik zijn na de lunch de hike gaan uitzetten, dus veel heb ik er niet van meegekregen. Na wat rondgezworven te hebben door het toch wel mooie stukje groen tussen Rotterdam, Den Haag en Delft gingen we weer terug naar het kamp.
De rest was ook weer terug en ze hadden ook al boodschappen gedaan voor hun eigen eten, traditioneel iets met opwarmpoffertjes, kaassoufflés of vissticks en soms wordt er nog aan iets groens gedacht. Zelf moesten we maar het goede voorbeeld geven en, na gebeld te hebben met de primitief-koken-guru van de Havik, maakten een mooi pakketje van vis, met aardappels en groenten in aluminiumfolie en dan lekker stoven op de hete kolen, het duurt even, maar dan heb je ook wat!
Na het avondeten waren we plotseling Onno en een hele zooi dames kwijt, die bleken het erg gezellig te hebben bij de buren, Lamoraal van Egmond, een groep uit Purmerend.
Toen het donker werd was het tijd voor het eerste avondspel van de week. Eerst een spel waarvan ik de regels voor vorig zomerkamp al eens van internet bij elkaar had geraapt, misschien dat ik die nog een ga uitschrijven. Daarna deden we het vuurtorenspel, wat wel erg spannend was in het donkere bos! De kinderen waren druk bezig, dus Sjoerd en ik gingen het bos maar door op zoek naar dood hout, wat er genoeg stond! Als verrassing mochten de dames dit nog mee terug tillen naar het terrein .
Dinsdag kwam de reisleiding tot de conclusie dat we toch de omgeving maar moesten verkennen en dus werden alle passagiers er op uitgestuurd. De route leidde ze langs drie posten Delft in, waar ze nog twee posten kregen. Helaas zijn de padvindsters erg trouw aan hun tradities en liepen ze na post een al fout. Gelukkig heb ik ze toch allemaal op post twee langs gehad en ook post drie hebben ze gevonden, al duurde het allemaal wat langer dan we hadden ingeschat. Na post drie liep de route tot de ring van Delft, waarna ze door antwoorden te vinden op een aantal vragen door de stad heen werden geleid. ’s Avonds rond een uur of zeven kwam eindelijk het laatste groepje ook aan bij het Kruithuis, wat een van de mooiste scoutinggebouwen is die ik heb gezien!
Na een lekker portie patat met wat erbij moest ook hier het kamp opgebouwd worden, we gingen slapen onder een zeiltje! Gelukkig voor de dames deden wij dat en mochten zij spelen in en om het water. De dag werd weer traditioneel afgesloten om het vuur en deze keer ging ook veel van de leiding al vroeg op bed.
De volgende ochtend was het weer vroeg op, want er moest natuurlijk ook weer terug gelopen worden. Dit keer kregen ze een kaart en coördinaten, het was een zwerfhike, dus ze hoefden niet alle posten bij langs te gaan. De meeste groepjes liepen redelijk goed, al deden ze er weer iets langer over dan verwacht. Behalve het groepje van Nienke en Hanneke, die hebben waarschijnlijk de kaart op de kop gehouden, want ze liepen helemaal tot het bordje Den Haag voordat ze doorhadden fout te zitten.
’s Avonds was er een gemeenschappelijk kampvuur, met de jongens uit Purmerend en de duitse groep die ook op het terrein stond. Erg gezellig, al was er soms een beetje verwarring, vooral tussen de duitse en nederlandse groepen. Wel werd hier duidelijk dat er een romance aan het opbloeien was…
Nu we zo dicht bij de kleinste stad van Nederland zaten konden we het natuurlijk niet maken die te gaan bezichtigen, dus donderdagochtend in een colonne naar Pijnacker en met de metro en de tram naar Madurodam! De dames kregen een daar speurtocht, maar of ze daar nou mee bezig waren of niet, ze hebben zich het grootste deel van de dag wel vermaakt daar.
Tegen een uur of vijf waren we weer terug, tijd voor stoken, koken en corvee. Ze waren allemaal heel moe, dus werden de kids vroeg op bed gestuurd. Helaas ging niet alles van een lijen dakje: Het nieuwe vriendje van Ellen was niet heel subtiel met het kamp binnen sluipen, dus die werd weggestuurd.
Ondertussen druppelden vrienden van Margreke binnen in het kamp, want zij zouden meedoen aan het nachtspel dat ze bedacht had. Verkleed als eilandbewoners, een dronken piloot, een ninja, een verdwaalde schipper en nog wat karakters trokken zij en wat leiding het bos in. Even later werden de kinderen wakker gemaakt en ook het bos ingestuurd, met als doel onderdelen van het vliegtuig bij elkaar te vinden, zodat we deze konden gaan repareren.
Hierna was het weer snel het bed in, helaas kwam er zoveel lawaai uit de tent van Tess en Nienke dat Onno maar besloot Nienke buiten de tent, achter de boog te leggen. Na een paar uur heb ik haar maar weer wakker gemaakt en de tent in gestuurd, maar goed ook want later in de nacht zou er wat regen vallen.
Vrijdagochtend begon relaxt, vandaag zouden we alvast een hoop af gaan breken en in gaan pakken.
Dus keukens tegen de grond en tafelvuren uit elkaar gehaald. ’s Middags hadden we wel zin om te gaan zwemmen, maar niet in de plas, ‘die was vies’ volgens enkele luidruchtige PLs. Dan maar naar het zwembad in Pijnacker. Helaas was dit van korte duur, na een uurtje plezier in het water werden we er alweer uit gestuurd, de lokale schooljeugd moest zwemmen. Tot overmaat van ramp vielen ook de douches nog eens uit, dus werden we afgespoeld met emmers water die het personeel aansleepte.
Omdat de keukens en tafelvuren al afgebroken waren, bakte de leiding pannenkoeken, veel werk, maar wel erg lekker! Daarna kregen de dames wat tijd om hun stukjes voor de bonte avond voor te bereiden. De tenten werden daarna ook afgebroken, deze nacht werd er in de buitenlucht geslapen.
De bonte avond was een succes, samen met Purmerenders was het erg gezellig. Er werd gezongen, gedanst, toneelgespeeld en op den duur vlogen er zelfs een paar waterbalonnen door de lucht! Maar het hoogtepunt was toch wel de sluitende act van de leiding! Stiekem hadden Carolijn, Onno en ik geoefend met fakkels en gaven daarmee een vlammende show weg! Ook hadden we een lied geschreven over het wel en wee van de meisjes tijdens kamp.
Aan het eind van de avond namen we eerst de PLs en APLs mee terug naar het kamp, maar ze kwamen niet meer terug! Stiekem hadden we al een dropping voorbereid (de leiding van de Purmerenders wou wel rijden), iets waar ze al het hele kamp om zeurden! Nadat we de oudsten gedropt hadden, brachten we ook twee andere groepjes weg. Het groepje van Lineke, dat als tweede was gedropt, was als eerste terug, maar zij waren ook het minst ver weg gedropt. Daarna kwam ook het groepje van Chantal en Milou binnen, zij waren vlak bij de oudsten gedropt en waren ze onderweg zelfs tegen gekomen! Daarna werd het een lange wacht en begonnen we ons toch wat zorgen te maken. Rond een uur of vier ging Carolijn op de fiets kijken waar ze bleven, maar kon niks vinden. Even nadat ze terug was ging ik ook maar even kijken, in Pijnacker kwam ik ze tegen. Tess had last van d’r voeten en ze waren hier en daar expres omgelopen, hadden geslapen op een rotonde, enzovoort. Om een uur of vijf konden we allemaal gaan slapen, al was Onno net weer wakker. Ook hij kroop even later tussen de bagage om nog wat bij te slapen.
Zaterdagochtend heeft Onno de dames verteld dat de leiding die nog in de tent sliep niet voor tien uur wakker gemaakt mocht worden, want we zouden heel er boos op ze zijn dat ze er zo lang over gedaan hadden. Om tien uur moest de zitplaats afgebroken zijn en moest er koffie voor ons gezet zijn. Wonder boven wonder hebben ze netjes gedaan wat er gevraagd was! Onno was het busje aan het ophalen in Den Haag en zonder leiding, nou ja, de PLs en APLs hebben het prima gedaan, hebben de dames alles netjes opgeruimd, ons lekker laten slapen en rond 10 uur ons een lekker bakje koffie bezorgd! Dat is nog eens prettig wakker worden!
De bagage en Robert werden eerst in het busje geladen, Onno bracht dat naar het station toe, zodat we daar niet mee hoeften te slepen. Daarna laadden we snel het busje in en gingen we op pad naar het station van Nootdorp. Carolijn fietste vooruit en later ik ook, om even te kijken wat de beste route zou zijn. Bij het station aangekomen was er geen teken van bagage of Robert te bekennen! Wat bleek, Onno had slim nagedacht en alles bij Pijnacker neergelegd, want dat was minder ver lopen. Sjoerd en ik vonden het echter logischer om naar Nootdorp te lopen, omdat we daar ook aangekomen waren. Helaas hadden we dit niet even overlegd. Dus Carolijn en ik gingen met de eerste tram naar Pijnacker, raceden daar alle bagage naar het perron, wat nog best intensief was, want het perron lag 5 meter lager dan de bagage, dus waren er trappen. Gelukkig lag alles er op tijd en kwam de metro aangereden. Helaas stopte die 100 meter voor onze stapel en begonnen we dus maar heen en weer te rennen. Gelukkig wou hij even later wel een stukje doorrijden. Al met al een behoorlijke fysieke training, maar alles lag in de trein en in Nootdorp stonden de dames klaar. Natuurlijk kon dan nog niet alles goed gaan, Carolijn was zo slim geweest haar fiets mee te nemen in de metro, ik had die echter in Nootdorp laten staan, op het verkeerde perron. Dat werd dus nog een sprint, die niet had gehoeven, want de machinist ging niet op me wachten. Een trein later kwam ik dan ook aan in Den Haag, de dames hadden ondertussen wat inkopen kunnen doen in de lokale Albert Heijn en even later zaten we allemaal in de trein. De reis terug naar Groningen was lekker rustig, iedereen was uitgeput van de week en de dropping tot diep in de nacht hielp natuurlijk ook niet mee. In Groningen aangekomen stonden de ouders al te wachten, verdwenen de kids snel en konden wij ook naar huis.
Oh ja, natuurlijk moet ik Laure en Romée nog feliciteren, als enige twee hebben zij alle totemopdrachten gedaan! Hun tipibar was gebouwd met een van de beste driepoten die ik van de dames heb gezien en ik moet ook eerlijk zeggen dat hun Jacuzzi geweldig was, vooral omdat ze lekker warm water voor me ophaalden!
Alle foto’s zijn te zien op http://gallery.gnodde.org/Scouting/Zomerkamp 2008/.
NPK is weer voorbij
Het NPK is alweer een paar dagen voorbij en het was weer hartstikke leuk! Na anderhalve dag bouwen stond het kamp weer, met alle keukens, tafelvuren, de wasplaats, de hudo, de zithoek en de rest. We zijn uiteindelijk 21e geworden, beter dan vorig jaar . Een leuke verrassing was de tweede plaats voor patrouille Gonzo bij het wisselschild! Nienke wist precies hoe het werkte en leidde haar patrouille naar een bijna-overwinning, het scheelde maar 1 punt!
Hierbij een korte impressie, alle foto’s zijn te zien in mijn NPK 2008 gallerij .
Oefenen met pionieren
Ja, ja, ook leiding moet oefenen met pionieren en omdat Onno en ik er dit jaar alleen voor staan (nou ja, een paar stammers komen wel helpen hoor ) met het Noordelijk Pinksterkamp dachten we dat we maar eens moesten uitproberen of we alles nog kunnen bouwen. Vorig jaar was mijn eerste NPK en voor Onno wordt het de derde keer, dus wat opfrissen kon sowieso geen kwaad. En pionieren is natuurlijk gewoon erg leuk!
Vrijdagavond hadden we de poort en de hudo gebouwd:
De allereerste poort die we in onze scoutingcarriere gebouwd hebben, op NPK wordt die wel iets anders.
De hudo (AKA toillet), maar dan zonder zeil, om de constructie even vast te leggen.
Zaterdagochtend waren we wat lui en hebben we alleen de wasplaats en een keuken gebouwd en heel veel alvast ingepakt:
Het interieur van de wasplaats, de paaltjes worden wel wat korter, maar vast goed genoeg voor de twintig dames .
Klik hier voor nog meer foto’s.
Hike & Seek 2008
Het is alweer een tijdje geleden, maar ik wou er toch nog even wat over schrijven.
Het derde weekend van maart is ieder jaar weer het moment van Hike & Seek, een zwerfhike met een twist. Je hebt namelijk twee groepen, een groep die zoveel mogelijk checkpoints probeert te halen, de zogenaamde Hikers en een groep die de Hikers probeert te vinden, de Seekers. Als Hiker krijg je punten voor ieder gehaald checkpoint, maar strafpunten voor iedere keer dat je gespot bent. Waar het op neer komt is dat je bij het geluid van iedere auto de sloot of de bosjes in duikt .
Voor de padvindsters die het nog steeds niet geloven, er is echt een vliegtuigmonument 
!
Band van Broeders
Op tien en elf november was de starttraining, hier werden we bekend gemaakt met de vele aspecten van Scouting en dergelijken, niet heel veel nieuws dus en behoorlijk saai, maar toch wel een paar interessante dingen. Niet saai waren de medecursisten en de trainers, buiten het officiele gedeelte, vielen ook wel mee .
Het tweede deel van de training was op acht en negen maart, de zogenaamde programmatraining. Hier had ik ook niet heel hoge verwachtingen van, maar ik moet toch toegeven dat dit weekend een stuk interessanter en leuker was dan de starttraining. Dan heb ik het alleen nog maar over de training zelf . De cursisten konden het onderling ook zeer goed met elkaar vinden, wat het weekend nog leuker maakte!
Dus Broeders, en Cor, ik groet u!
Oh ja, het doel van de cursus was natuurlijk het behalen van de ‘Verklaring van Bevoegdheid’ en iedereen die bij de programmatraining was heeft deze gehaald.