En de rest van de kampjes

Een poos terug had ik het over de vele kampjes, ondertussen zijn ook NPK, vakantie en Zomerkamp de revue gepasseerd. Laat ik met een zeer korte samenvatting van NPK beginnen.

Zoals ieder jaar met pinksteren was het Noordelijk Pinksterkamp weer op de Marnewaard. Dit jaar hadden we een geweldige nieuwe fourage-/keuken-/EHBO-tent, die we Elliot, naar het zoontje van onze medeleiding Frank, genoemd hebben. Het was alle vijf dagen geweldig mooi weer, wat de sfeer enorm ten goede kwam. Onze dames hebben het erg goed gedaan, de tenten stonden netjes en de keukens waren best netjes. Resultaat: ons subkamp heeft gewonnen en als groep zijn we uiteindelijk 18e geworden, lang niet slecht! Ik had mijn camera aan de meiden gegeven, de foto’s zijn te bewonderen in mijn gallerij.

Kort na NPK was het zomervakantie. Zomerkamp zou de laatste week van de basisschoolvakantie zijn, dus het leek me een goed plan de week daarvoor zelf vakantie te nemen. Ik ging wandelen van Apeldoorn naar Ommen, over het Maarten van Rossumpad. ’s Maandags vertrok ik, ik kon meerijden met vrienden die naar de Apenheul gingen, wat bijna op de route lag, geweldig!

De eerste dag liep ik iets van 18 kilometer, veel over asfalt, deels door bos en deels over echte bospaadjes. Opzich best een aardig stuk, langs paleis Het Loo. Overnachten deed ik op een grote camping, met veel kinderen. Mijn kleine eenpersoonstentje stak vreemd af tegen al die grote caravans met grote koepeltenten voor de kids. De bediening in het cafe was gelukkig erg gezellig en na een paar biertjes ging ik al vroeg op bed.

De volgende ochtend ging het route veel meer over zandpaden, over mooie heide en door bos. Onderweg kwam ik veel mensen tegen, sommigen keken vreemd naar mijn, toch niet zo heel grote, rugtas, maar de aanspraak was altijd gezellig. Na een kilometer of 20 ging ik opzoek naar de staatsbosbeheercamping die daar toch echt moest zitten, al met al ben ik vijf kilometer omgelopen, ja, echt fout gelopen, voor ik hem vond. Gelukkig was het een geweldige camping, met gezellige gasten en een heuze kampvuurkuil! Dat resulteerde natuurlijk in een erg leuke avond. Ergens gedurende de dag was ik helaas wel mijn camera verloren.

Ook op woensdag was het weer geweldig. Vandaag zou ik de IJsel over gaan, met het pondje bij Hattem. Dit maal had ik geen zin om weer een broodje omelet te maken van de eierpoeder die ik mee had, dus ging ik eerst het dorp nog even in om een lekker broodje kroket te halen. Op het terras had ik al het gevoel dat ik een dikke blaar aan het ontwikkelen was, maar dat negeerde ik. Het pondje is een geweldig alternatief voor de brug over de IJsel, voetgangers en vooral fietsers worden in kleine groepjes overgezet. Het stuk na de overzet was erg zwaar, niet omdat het moeilijk terrein was, maar omdat het vooral veel asfalt was en de blaar onder de bal van m’n voet zich echt begon te manifesteren.

Toen ik bij Windesheim was aangekomen was ik het zat, de dichtstbijzijnde camping was nog zeker tien kilometer lopen, het was al vijf uur en mijn voeten hadden geen zin meer. Onder het mom ‘het is toch vakantie’ ben ik toen naar de dichtsbijzijnde bushalte gereden en naar huis gegaan, op station Zwolle nog patat met vis gegeten en toen met de trein noar Grunn. Thuis gekomen bleek het inderdaad een flinke bloedblaar te zijn, gelukkig had ik nu een paar dagen om te herstellen voor zomerkamp begon. Volgend jaar ga ik zeker weer een wandelvakantie doen, maar dan wel met andere schoenen en of het weer Nederland gaat worden weet ik ook nog niet.

Over Zomerkamp zal ik dan ook maar kort en bondig zijn. Het was een erg gezellig en relaxt kamp op de Ada’s Hoeve in Ommen. Het opbouwen ging soepel, we hebben vlotten gebouwd, gezwommen, gehiked (de hike was misschien wat te makkelijk), onder een zeiltje of de sterrenhemel geslapen en over het algemeen heel veel plezier gehad. Helaas heb ik er geen foto’s van, aangezien ik mijn camera kwijt was.

Comments

Leave a Reply